Inleiding
dinsdag, 15 juli 2008 20:44 | 
| 
| 
De reden van het ontstaan van deze pagina is de volgende.
Op het internet zijn mega veel paginas te vinden die gaan over de verschillende vormen van gedragsproblemen. Autisme, ADHD, ADD. Alles komt voorbij, het hele scala. Forum pagina's alom. Met veel nodige en informatieve dingen daarop. Wat ik een beetje miste in de wir-war van pagina's is een overzichtelijke pagina met praktische en nuttige tips. Kort en krachtig.
Zie dus hier : Ouders voor autisten. De site met tips en adviezen vanuit de praktijk!
Tips en adviezen waar ouders en verzorgers, familie leden en vrienden van mensen met autisme de voor hun prettige en praktische adviezen terug kunnen vinden. Denk dan aan adviezen over benadering, praten, maar ook tips over werken en school en schoolplaatsing en nog veel meer. Ik hoop dat het voor jullie een duidelijke pagina is waar je eventeel ook nog iets aan hebt in de praktijk. Zelf heb ik een zoon van 14 met McDD. Ook weer zo een term uit de bak met namen. Snel vergeten ! en lekker gaan lezen. Heb je zelf nou nog tips die ik op mijn pagina kan zetten schroom dan niet en MAIL me. Gedeelde smart is halve smart denk ik altijd maar.
En wees gerust, en komt geen overhoring als je de pagina afsluit. Pak mee waar je wat aan hebt en vergeet de rest.
Help ons mee bekend te worden en te groeien door deze pagina door te geven aan vrienden of anderen waarvan je denkt dat ze er wat aan hebben. Laat anderen ook mailen met hun praktische tips. Zo kan deze pagina de oplossing worden voor problemen waarvan een ander wellicht het wiel al heeft uitgevonden.
A LWAYS
U NIQUE
T OTALLY
I NTERESTING
S OMETIMES
M YSTERIOUS
Veel plezier
Reacties
Groetjes Veronica
ik heb een zoontje van 3,4jaar... hij heeft waarshijnlijk een stornis uit autistische spectrum..nu zijn ze bezig met de onderzoeken.heb genoeg in het WEB gelezen..en nu blijf ik optimistisch met wat U informatie en adviezen.bravo!
gister hebben we de diagnose van onze dochter (5jaar) gehad en dat is PDD NOS
ondanks dat we 5 jaar gevochten hebben voor hulp en de nodige comentaar van andere ouders/opvoeders (die wel even wilden vertellen hoe wij om moeten gaan met ons kind , en haar anders maar een weekje bij hun moesten plaatsen dan leerde ze die rare fratsen wel af!!
kwam het toch wel een beetje "hard"aan.
ik bedoel je wilt als ouder toch het liefste horen dat er niks aan de hand is met je kind.
maar goed ik ben dus aan het zoeken gaan naar sites met info en vooral tips.
info is er genoeg te vinden, maar echt praktijktips niet zoveel..
dus bedankt voor deze site met veel praktijk tips die we zeker gaan toepassen en door gaan spelen naar fam en vrienden zodat het voor hun misschien ook wat duidelijker word!
groet lies
Vrijdag hebben wij de diagnose ASS of PDD-NOS gehad van onze zoon die onder tussen alweer 5 geworden is. Het is een echt huilbaby geweest, daar na een erg moeilijk peuter/kleuter. Met alle gesprekken met mij huisarts wat op niets uit kwam, toch naar een andere huisarts gegaan, heeft me wel te woord gestaan, mocht verder naar een deskundige, eindelijk. Zeker met deze uitslag, alleen wel jammer na 5 jaar strijd.
Wil graag zeggen tegen de mensen die zelf voelen dat er wat mis is met hun kind, laat je niet uit de weg sturen door een huisarts. Maar sta er gewoon op dat er verder naar gekeken wordt.
Verder nog wil ik je bedanken dat je deze site op hyves heb gezet. Zal deze ook zeker op de m'n zetten.
Groeten Corina
ondanks dat we 5 jaar gevochten hebben voor hulp en de nodige
comentaar van andere ouders/opvoeders (die wel even wilden vertellen hoe wij om
moeten gaan met ons kind , en haar anders maar een weekje bij hun moesten
plaatsen dan leerde ze die rare fratsen wel af!!
kwam het toch wel een
beetje "hard"aan.
ik bedoel je wilt als ouder toch het liefste horen
dat er niks aan de hand is met je kind.
maar goed ik ben dus aan het zoeken
gaan naar sites met info en vooral tips.
info is er genoeg te vinden, maar
echt praktijktips niet zoveel..
dus bedankt voor deze site met veel praktijk
tips die we zeker gaan toepassen en door gaan spelen naar fam en vrienden zodat
het voor hun misschien ook wat duidelijker word!
groetjes Annemiek
Vrijdag hebben wij de diagnose ASS of PDD-NOS gehad van onze zoon die onder tussen alweer 5 geworden is. Het is een echt huilbaby geweest, daar na een erg moeilijk peuter/kleuter. Met alle gesprekken met mij huisarts wat op niets uit kwam, toch naar een andere huisarts gegaan, heeft me wel te woord gestaan, mocht verder naar een deskundige, eindelijk. Zeker met deze uitslag, alleen wel jammer na 5 jaar strijd.
Wil graag zeggen tegen de mensen die zelf voelen dat er wat mis is met hun kind, laat je niet uit de weg sturen door een huisarts. Maar sta er gewoon op dat er verder naar gekeken wordt.
Verder nog wil ik je bedanken dat je deze site op hyves heb gezet. Zal deze ook zeker op de m'n zetten.
Zeker het verhaal van Lies spreekt me erg aan, mensen die jouw kind wel even opvoeden, (schoon)moeder die vinden dat hij altijd zo erg lief is, dat er zeker met hem niet aan de hand kan wezen en zeker de zin alle kinder zijn druk.
Groeten Corina
Een verdrietige moeder.
Mbt de dingen zoals je ze omschrijft: zegt dat hij van je houdt maar je merkt er niets van.. doet niets met moederdag.. al dat soort dingen. Dat komt ook voor een groot deel uit zijn autisme. Een autist heeft nl niet alleen een gebrek aan inlevingsvermog en in een ander, maar zijn ook vaak erg op zichzelf gericht, en een probleem of ruzie komt nooit door hun maar meestal door anderen.
Het is dus waarschijnlijk geen desinteresse of wat dan ook, maar het niet inzien/aanvoelen dat het voor jou veel betekend als hij wel komt met moederdag enzo. Snap je een beetje wat ik bedoel te zeggen?
Het belangrijkste is dat hij wel zegt dat hij van je houd en dat in zijn ogen op zijn manier aan je laat zien, dat hij het niet aan jou laat merken zoals je dat zou willen is autisme. Hou je daaraan vast en probeer het een beetje los te laten. Probeer niet te verwachten dat hij gaat reageren zoals je zou willen. Autisme heeft vele kanten en ze zijn niet altijd even leuk.
warme groet,
Annemiek
Daar naast wil ik je toch vertellen dat het nooit mislukt is. Je hebt er alles aan gedaan, het is alleen misschien niet zo over gekomen. Met een stuk begeleiding, ik neem aan dat je die in je omgeving wel hebt, kan je nog proberen om voor je eigen gevoel zaken zo om te buigen, dat het contact beter wordt. Dit zal voor het grootste deel van jezelf moeten komen. Nu ga ik hier geen heel plan neer schrijven, maar als ik je ergens mee kan helpen, dan laat het maar weten. Misschien komen we wel tot iets zinvols zodat je verdrietige gevoel plaats kan maken voor een gelukkig en blij gevoel.
Lieve groet
Dank je voor je imput. Het is altijd goed elkaar te kunnen helpen waar nodig.
Je aanbod blijft op de site staan, wie weet wat er nog van gaat komen.
Fijne dag vandaag.
Groetjes Annemiek
Liefs Sadia.
Misschien is het een idee om eens te kijken op forum sites. Die zijn er speciaal voor om ervaringen uit te wisselen enz. enz.
Kijk bijvoorbeeld eens op :
http://forum.mcdd.info/
Succes!
onze dochter heeft waarschijnlijk ook iets van autisme en mijn man ook dus ervaring genoeg denk ik hihi.het is niet altijd even makkelijk maar heeft ook heel veel leuke kanten.
trouwens mijn 2e zoon is 8 jr en onze dochter is 4 jr.
man en dochter moeten nog worden getest maar er zijn wachtlijsten dus duurt nog wel ff.
groetjes marina
Wij hebben ook een zoontje van 4. We vermoeden een autismespectrum stoornis. Dat wordt op dit moment tevens onderzocht. Misha is een 7 maands kindje als gevolg van zwangerschapsve rgiftiging. Vorig jaar hebben ze ook een ontwikkelingsac hterstand van een jaar geconstateerd. Onlangs is hij opnieuw getest. We wachten nog op de uitslag. We zijn erg benieuwd of hij iets heeft ingelopen, gelijk gebleven is of dat het verslechterd is. Ik loop met dezelfde vragen rond. Zou graag met je in contact komen. Kijk eens rond op mijn hyves en voeg me toe als je interesse hebt. (heb wel veel afgeschermd). Groetjes Manya
ik heb ook een zoontje met ppd.nos
hij heeft ook een ontwikkelingach terstand
vooral op taal moteriek gedrag
hij heeft ook een zusje solonge waar ie heel lief voor is maar hij kan zijn eigen moeilijk inleven in anderen hij ziet niet als iemand boos is op hem of waarom daardoor komt ie ook weleens tegelmatig in conflicht hij wil ook de dingen die hij wil en niet anders
ik moet wel zegen dat wij overal naar toe gaan met de kinderen en dat dat steeds beter gaat je meoet wel heel duidelijk zijn tegen hem dat ie niet mag weg lopen enzo
hij heeft eerst op compaan gezeten en zit nu op de keizer cluster 4 en ik moet zegen dat ie daar al veel bij geleerd heeft
wij weten nu zo beetje hoe we met hem om moeten gaan en tot nu toe gaat het goed
maar het is ook heel belangrijk dat ie vooral op de goede plek zit school en krijgt wat ie nodig heeft op school spraakles bv enz
gr petra
ik heb al verschillende sites gehad hoor maar ja overal staat wel ioes bij waar je wat aan hebt he.
ik ben een moeder van 35 jr,ben getrouwd en heb 3 kids mijn oudste zoon heeft de diagnose asperger na 9 jr klooien en van het kastje naar de muur gestuurd te zijn hij is inmiddels 12 jr dus we weten het net 3 jr.
mijn 2e zoon begon ook het een en ander te vertonen dus heb ook hem laten testen maar zoals we het nu zien heeft ie van alles een klein beetje of hij lijdt onder de asperger van mijn oudste en het wangedrag van onze dochter de jongste van het stel zij is 4 jr en die word zo gauw mogelijk getest.mijn 2 jongens komen uit een vorig huwelijk en samen hebben wij een dochter en mijn man heeft de diagnose adhd en krijgt hoop ik ook snel een oproep om getest te worden op pdd-nos en dergelijke zijn psych vond dat hij verdacht veel symptomen hiervan had vandaar.
ik zelf heb 2 jr geleden de diagnose adhd gekregen maar de psych hier vind dat dat niet zo is dus ik weet het niet als ik naar onze dochter kijk kan het bijna niet anders hihi.
groetjes marina
Welke ouders zouden hieraan mee willen werken door het invullen van vragenlijsten en het zelf geven van suggesties?
Mijn mailadres is:monique.rutten
Hoop dat wij als ouders steeds beter gehoord kunnen worden zodat ouders zich minder machteloos gaan voelen bij de zoektocht naar hulp.
groetjes Monique Rutten (Breda)
Ik ben vandaag voor het eerst hier en lees alles met tranen in mijn ogen. Wat een herkenning. Bij mijn zoon (5) is een half jaar geleden pdd nos vastgesteld. Dit ook na 4,5 jaar tobben.Was heel blij met de diagnose. Eindelijk konden we verder.
Maar wat ik graag van jullie wil weten. Ik denk dat jullie de situatie allemaal kennen. Kind zit in de buggy. Hij is al 5 dus best groot om nog in en buggy te zitten. Maar door de te vele prikkels is die buggy zo vertrouwd. Zonder dat ding komen we helemaal nergens.Dan zijn er altijd mensen die daar wat over moeten zeggen. Tegen mij maar ook tegen hem. Het liefst sla ik die mensen een blauw oog, maardat kan natuurlijk niet. Hoe kan je hier op reageren zonder mijn kind voor schut te zetten?? En hoe reageer je als er bijv in de rij bij de kassa iemand tegen mijn auti zoon kletst en het liefst nog over zijn bol aait. HIJ WIL DAT NIET, maar blijkbaar is het heel normaal dat ieder kind dat wel goed moet vinden ofzo. Mijn zoon lacht altijd zo lief terug, maar dat komt uit pure wanhoop van hem.Hij heeft geen idee wat die mensen van hem willen. Hij wil er in iedergeval helemaal niets mee. Ik kan toch niet zeggen. mevrouwtje handen thuis hij is autistisch?? Ik doe dan toch mijn zoon tekort?? Maar niets zeggen betekend ook dat ik mijn zoon laat tobben met emoties die hij niet wil hebben.
Wie weet de gouden tip om met weinig woorden te zeggen wat er is. Ik heb wel een paar keer gezegd dat hij auti is en al die aandacht niet leuk vind en daarom in de buggy zit, maar dan moet je altijd zoveel uitleggen. Er gaan zelfs mensen voor hem staan. nemen hem van top tot teen in zich op en zeggen. NEE IK ZIE NIETS AAN HEM. Wat moet je zien dan. Groene huid,paarse ogen, schubbenvelletj e en bliep geluiden??
Ik ben zo vrij om te antwoorden. Ik heb dat probleem ook gehad, net als jij. Op een gegeven moment ben ik gewoon gaan zeggen Thomas houd niet van aanraken. Das duidelijk voor de mensen en voor je kindje. En voorkwam dat er en hele reeks woorden kwamen die ik hier niet zal herhalen.
gr mieke
gr. Annemiek
veel moeders op de site zeg!
Wij hebben er twee met ASS een kernautist van 12 en een McDD`er van 9.
Met de hulpverlening hebben we wel geboft, we rollen overal tussendoor, net als iedereen zijn we na zoveel jaar wel auti deskundige bij uitstek. we hebben het allemaal wel meegemaakt, lees op de site ook zoveel herkenning. Herkenning is dan ook ervaring. Het gezeur van andere ouders over mijn kinderen gooi ik direct over mijn schouder, het zal me een zorg zijn hoe een ander over mijn kinderen denkt. Ik weet dat het goed zit! Ik weet waar ik het voor doe. De kinderen houden wij wel onder controle, alleen wij zelf zijn zo ondertussen wel de dupe van dit alles. Veel geven en niks terug krijgen eist zijn tol. Het huwlijk is een zeepbel geworden in onze auti bioptoop. Als iemand ideën heeft hoe je dit weer vlot kunt trekken? Ik [lees wij] hebben geen idee meer. het goevoel is gewoon weg, het loopt als los zand door je vingers. Het is niet de schild van de kindertjes of van het autisme. We doen het zelf. We zijn er vol ingedoken, beide kinderen zijn voor langere tijd opgenomen geweest in een pedagogies instituut de een voor een paar maanden de ander voor anderhalf jaar, dat was wel de jongste. Dat is iets wat ik niemand toewens. Aan de andre kant levert het je wel zoveel op dat ik het iedereen aanraad. We kunnen er makkelijk een boek over schrijven. we wonen in de randstad dus zorg mogelijkheden genoeg. Centrum voor Autisme, Curium, MEE, Balans, NVA, TOG PGB, Zorgkantoor in en uit. Wat erg handig is, is de auti pas deze wordt verstrekt door de NVA. Handig voor kinderen die alleen over straat gaan en daarnaast de kortingen aan de kassa van divers pretparken. Hetis mij een waar genoegen, :unsure:
We hebben 2 schatten van jongens (9 en 7 jaar).De jongste heeft pdd-nos en mijn man ook.En ik herken een hoop dingen in jullie verhalen zoals veranderingen,h uwelijk,gezinss ituatie en ook ONBEGRIP van de 'buitenwereld/familie'.Het is ontzettend moeilijk om je kind/kinderen op te voeden die net iets 'anders' is /zijn.Maar het allerbelangrijk ste voor mij is :ik ACCEPTEER zoals mijn man en jongste zoon zijn en ik houdt van mijn gezin.Groetjes Wendy.
Vergeet ook vooral niet te genieten van ze, dat zien mensen soms over het hoofd en zien alleen de zorgen die ze hebben.
Groetjes Annemiek en bedankt voor je verhaal.
Het is al een tijdje rustig bij de reacties zie ik. ik heb twee hele lieve kids, de oudste is 3,5 jaar, en zal binnen twee maanden een daignose krijgen, naar alle waarschijnlijkh eid Asperger. Ik ben op zoek naar andere ouders/ mama's om ervaringen en tips te delen. Ik woon zelf in limburg, maar dat maakt verder weinig uit waar je woont, toch?
Groetjes nanda
Je kunt ook een oproep plaatsen opmijn Hyves-pagina: http://autisme-pagina.hyves.nl/. Via Google kun je ook veel belangenverenig ingen en ouderforums vinden, net als via onze weblinks pagina. Succes met het opdoen van contacten!
Groetjes,
Annemiek
RSS lijst met reacties op dit artikel